براشینگ مو چیست و چه تفاوتی با اتو کشیدن و سشوار دارد؟

هر خانمی حداقل یک بار جلوی آینه ایستاده، سشوار و اتو را دست گرفته و از خودش پرسیده: «چرا موهای من مثل سالن نمی‌شود؟». جواب این سؤال معمولاً در یک کلمه است: براشینگ.

براشینگ همان سشوار کشیدن ساده نیست و با اتو کشیدن هم فرق دارد. ترکیبی حساب‌شده از برس، حرارت و باد کنترل‌شده است که موها را صاف، پرحجم، براق و خوش‌حالت می‌کند و ظاهری طبیعی‌تر از اتو به آن‌ها می‌دهد.

در این مقاله می‌بینید براشینگ دقیقاً چیست، چه انواعی دارد، چه ابزارهایی می‌خواهد و هر سه روش (سشوار، اتو و براشینگ) کجا به کار می‌آیند و کجا باعث آسیب می‌شوند. اگر می‌خواهید براشینگ را در خانه انجام دهید یا برای مجلس بعدی به سالن بسپارید، تا آخر مقاله همراه ما باشید.

براشینگ مو دقیقاً چه کاری با موهای شما می‌کند؟

براشینگ یعنی حالت دادن به مو با استفاده هم‌زمان از برس گرد و حرارت سشوار. آرایشگر موها را بخش‌بخش می‌کند، هر بخش را دور برس می‌پیچد و باد گرم را روی همان قسمت می‌گیرد تا کوتیکول‌های مو صاف شوند و مو فرم برس را به خود بگیرد. باد سرد پایانی هم این فرم را تثبیت می‌کند. نتیجه، موهایی است که نرم، براق و حجیم به نظر می‌رسند.

براشینگ زیرشاخه‌ای از شینیون به حساب می‌آید، با این تفاوت که موها با گیره جمع یا بسته نمی‌شوند و کاملاً باز می‌مانند. به همین دلیل زمان کمتری می‌برد و برای مهمانی‌ها و مراسمی که نمی‌خواهید مدل مو خیلی رسمی باشد، انتخاب محبوبی است.

تفاوت سشوار، اتو و براشینگ در یک نگاه

سه روش به ظاهر شبیه هم هستند و هر سه با حرارت کار می‌کنند، اما هدف و نتیجه‌شان یکی نیست. برای انتخاب درست، هر کدام را جداگانه بشناسید.

سشوار کشیدن ساده

سشوار پایه‌ای‌ترین ابزار این ماجراست و هدف اصلی‌اش خشک کردن مو است. بیشتر افراد بعد از حمام، بدون برس و بدون تقسیم‌بندی، باد را روی سر می‌گیرند تا رطوبت از بین برود. این کار سریع و ساده است و در اغلب خانه‌ها با یک سشوار معمولی انجام می‌شود، اما فرم خاصی به مو نمی‌دهد. اگر سشوار زیاد نزدیک مو باشد یا روی یک نقطه ثابت بماند، رطوبت طبیعی ساقه از بین می‌رود و مو خشک و شکننده می‌شود. برای همین حفظ فاصله حدود ۳۰ سانتی‌متر و حرکت دائمی سشوار قانون اصلی است. سشوار ساده برای روزهای معمولی که فقط به یک موی خشک و مرتب نیاز دارید کافی است، ولی انتظار حجم و حالت سالنی از آن نداشته باشید.

اتو کشیدن مو

اتو مو با تماس مستقیم صفحه‌های داغ، تار مو را از ریشه تا نوک صاف می‌کند. نتیجه، موی کاملاً صاف و براق است که برای مدل‌های لخت و شلاقی عالی جواب می‌دهد. اما چون حرارت مستقیم و متمرکز است، آسیب‌زننده‌ترین روش از میان این سه محسوب می‌شود. جنس صفحه هم مهم است: سرامیک و تورمالین حرارت را یکنواخت‌تر پخش می‌کنند و فشار کمتری به مو می‌آورند، در حالی که صفحه‌های فلزی ساده ممکن است لکه‌های داغ ایجاد کنند. اتو حجم نمی‌دهد و اگر بخواهید موها را پفی و بالا‌کشیده ببینید، به تنهایی جواب نمی‌دهد. به همین خاطر آرایشگران معمولاً اتو را برای پرداخت نهایی و صاف کردن نوک موها بعد از براشینگ به کار می‌برند، نه به جای آن.

براشینگ مو

براشینگ نسخه حرفه‌ای‌تر و کنترل‌شده‌تر سشوار کشیدن است. برس گرد مو را تحت کشش ملایم نگه می‌دارد و باد گرم همزمان به آن فرم می‌دهد. برخلاف اتو، حرارت مستقیم و فشرده روی مو نمی‌رود و باد هم پخش‌شده است، به همین دلیل نتیجه طبیعی‌تر و حجیم‌تر است. براشینگ می‌تواند موها را به داخل، به بیرون، صاف یا کرلی کند و تنوع مدل بالایی دارد. در عوض مهارت می‌خواهد: تقسیم‌بندی درست، زاویه برس و هماهنگی سشوار و برس چیزهایی است که با تمرین به دست می‌آید. اثر براشینگ موقتی است و با اولین شامپو از بین می‌رود، ولی اگر درست انجام شود و از محافظ حرارتی استفاده شود، آسیب کمتری نسبت به اتو دارد.

کدام روش برای شما مناسب‌تر است؟

اگر فقط می‌خواهید موهایتان خشک و مرتب شود، سشوار ساده کافی است. اگر مویتان فر یا وزی است و مدل کاملاً لخت می‌خواهید، اتو (بعد از محافظ حرارتی) گزینه مناسبی است، ولی زیاد تکرارش نکنید. اگر دنبال موی حجیم، براق و خوش‌حالت برای مهمانی، عروسی یا یک عکاسی هستید، براشینگ بهترین انتخاب است. برای مجالس مهم، بسیاری ترجیح می‌دهند این کار را به دست آرایشگر حرفه‌ای بسپارند. اگر دنبال سالن مطمئن هستید، می‌توانید از طریق وی‌پلن خدمات براشینگ سالن‌های مختلف را مقایسه کنید، نمونه‌کارها و نظرات را ببینید و نوبت خود را آنلاین رزرو کنید.

انواع براشینگ مو

روش کار براشینگ به طول و بافت مو بستگی دارد. در موی کوتاه از برس‌های گرد کوچک استفاده می‌شود و هدف بیشتر حجم دادن به ریشه است. برس نباید خیلی بزرگ باشد و اندازه‌اش باید با حجم مو هماهنگ باشد. در موی بلند و متوسط موها ابتدا تقسیم‌بندی می‌شوند و کار از پشت سر شروع می‌شود. می‌توان برس را به سمت داخل یا بیرون چرخاند و با برس‌های بزرگ‌تر فرم را کامل کرد. موی فر حساس‌تر است. بهتر است قبل از شروع از اسپری دو فاز یا محصول نرم‌کننده استفاده شود، با سشوار کم‌قدرت و سر مخصوص کار شود و قبل از حرارت، مو کاملاً شانه شود تا آسیب کمتری ببیند.

از نظر جهت حالت‌دهی هم چند روش رایج داریم. در براشینگ به زیر نوک موها به سمت داخل می‌پیچند و ظاهری کلاسیک و مرتب می‌سازند. در براشینگ به رو نوک مو به بیرون برمی‌گردد و حالتی جوان‌پسند و مدرن‌تر دارد. براشینگ صاف ترکیبی از هر دو روش با حرارت بالاتر است و برای موهای لخت به کار می‌رود، و براشینگ کرلی برای کسانی مناسب است که موی صاف را می‌خواهند حالت‌دار کنند؛ این مدل برای صورت‌های کشیده هم گزینه خوبی است. براشینگ چتری نیز به سه صورت صاف، کج و ایستاده اجرا می‌شود و جهت برس در هر کدام متفاوت است.

برای براشینگ چه ابزار و محصولاتی لازم دارید؟

مهم‌ترین ابزار، یک سشوار با دمای قابل تنظیم است. برای مبتدی‌ها توان حدود ۱۶۰۰ تا ۲۰۰۰ وات کافی است و سری متمرکزکننده هوا کنترل بهتری روی جریان باد می‌دهد. ابزار دوم برس گرد است. برس‌های کوچک برای موی کوتاه و برس‌های بزرگ‌تر برای موی بلند مناسب‌اند. برس‌های سرامیکی حرارت را یکنواخت پخش می‌کنند و برس‌های چوبی با موی طبیعی برای موهای فر و وزی انتخاب خوبی‌اند. دسته ارگونومیک و لاستیکی هم در طولانی‌شدن کار به راحتی دست شما کمک می‌کند.

کنار این‌ها، چند وسیله کمکی کار را حرفه‌ای‌تر می‌کند: کلیپس برای جدا کردن بخش‌ها، شانه دم‌باریک برای فرق‌های دقیق، آینه بزرگ و حوله میکروفایبر که رطوبت اولیه را بدون اصطکاک زیاد می‌گیرد. از نظر محصولات، اسپری یا سرم محافظ حرارت بخش ثابت هر براشینگ است. موس برای حجم، سرم ضد وز برای کنترل موی وزی و اسپری تثبیت‌کننده برای ماندگاری کاربرد دارند. تنها یادتان باشد که زیاده‌روی در استفاده از مواد حالت‌دهنده در بلندمدت به موخوره و نازک شدن تار مو دامن می‌زند.

مراحل براشینگ در خانه

شستن و آماده‌سازی: موها، به‌خصوص ریشه‌ها، باید تمیز باشند، چون چربی زیر حرارت نتیجه را خراب می‌کند. بعد از شامپو و نرم‌کننده، آب اضافی را با حوله نرم بگیرید و صبر کنید مو نیمه‌خشک شود (حدود ۷۰ تا ۸۰ درصد). براشینگ روی موی خیس هم سخت‌تر است و هم به مو آسیب می‌زند.

محافظ حرارت و شانه کردن: اسپری یا سرم محافظ را به اندازه کافی، نه زیاد، روی موها پخش کنید و با شانه دندانه‌درشت گره‌ها را باز کنید.

تقسیم‌بندی: موها را معمولاً به چهار بخش تقسیم کنید: یک فرق از وسط پیشانی تا گودی گردن و یک فرق دیگر از بالای گوش‌ها. اگر مویتان حجیم است، شش قسمت هم مشکلی ندارد. هر بخش را با کلیپس ثابت کنید.

حالت دادن: از پشت سر و لایه‌های پایین شروع کنید. یک دسته باریک را دور برس بپیچید، سشوار را هم‌زمان با برس از ریشه تا نوک حرکت دهید و سشوار را از موها دور نگه دارید. برای حجم بیشتر، ریشه را در زاویه‌ای نزدیک به ۹۰ درجه بالا بکشید. قسمت‌های جلو را آخر کار انجام دهید و برای چتری‌ها جهت برس را بر اساس مدل انتخاب کنید.

تثبیت: قبل از رها کردن هر بخش، چند ثانیه باد سرد بگیرید تا فرم بنشیند. در پایان اسپری تثبیت‌کننده را از فاصله حدود ۳۰ سانتی‌متری بزنید.

اشتباهاتی که براشینگ شما را خراب می‌کنند

بزرگ‌ترین اشتباه، براشینگ روی موی خیس یا چرب است. اشتباه دیگر شروع از جلوی مو است که بخش‌های جلو را در حین کار روی پشت سر دوباره خراب می‌کند. تقسیم‌بندی نکردن مو، استفاده از برس فلزی سنگین که زیاد داغ می‌شود، بالا بردن بیش از حد دمای سشوار و ثابت نگه داشتن آن روی یک نقطه هم از خطاهای رایج هستند. اگر تازه رنگ یا دکلره کرده‌اید، بهتر است براشینگ را چند روزی به تعویق بیندازید یا با دمای بسیار پایین انجام دهید، چون در این شرایط مو بسیار شکننده است.

سشوار خشک می‌کند، اتو صاف می‌کند، براشینگ طراحی می‌کند

اگر بخواهیم این سه را در یک جمله مقایسه کنیم: سشوار مو را خشک می‌کند، اتو آن را صاف می‌کند و براشینگ به آن فرم می‌دهد. براشینگ با ترکیب برس و باد گرم، هم حجم و براقیت می‌آورد و هم ظاهری طبیعی‌تر از اتو دارد، به شرطی که با ابزار مناسب، محافظ حرارتی و تکنیک درست انجام شود. نه سشوار بد است و نه اتو، مشکل جایی شروع می‌شود که ابزار را بدون توجه به نوع مو و هدفتان استفاده کنید.

اگر می‌خواهید قبل از یک مراسم مهم موهایتان بی‌نقص باشد، رزرو براشینگ در یک سالن معتبر از طریق وی‌پلن ساده‌ترین راه است. اگر هم قصد دارید خودتان امتحان کنید، با یک برس گرد مناسب، کمی صبر و تقسیم‌بندی دقیق شروع کنید. حتی اولین تلاش‌های شما هم از یک سشوار سرسری بهتر خواهد بود.