اشتباهات رایج آرایشی که شما را پیرتر نشان می‌دهد

بسیاری از ما آرایش می‌کنیم تا شاداب‌تر، مرتب‌تر و جوان‌تر دیده شویم، اما گاهی همان کاری که برای زیباتر شدن انجام می‌دهیم نتیجه‌ای دقیقاً برعکس دارد. لایه‌ی ضخیم کرم‌پودر، خط چشم پررنگ یا کانسیلری که یک درجه از رنگ پوست روشن‌تر است، می‌تواند خطوط ظریف صورت را برجسته کند و چهره را خسته، خشک و مصنوعی نشان دهد. نکته‌ی جالب این است که مشکل اغلب از کیفیت یا قیمت محصول نیست، بلکه از انتخاب رنگ، مقدار مصرف و روش استفاده می‌آید. حتی گران‌ترین محصولات هم اگر درست به کار نروند، نمی‌توانند چهره را جوان نشان دهند.

با بالا رفتن سن، پوست خشک‌تر می‌شود، خطوط اطراف چشم و لب عمیق‌تر می‌شوند و رنگ طبیعی لب و گونه کمرنگ‌تر می‌شود. به همین دلیل، تکنیک‌هایی که در بیست‌سالگی خوب جواب می‌دادند، در میانسالی می‌توانند نتیجه‌ی معکوس بدهند. در این مقاله ۱۲ اشتباه رایج آرایشی را که چهره را پیرتر نشان می‌دهند بررسی می‌کنیم و برای هر کدام توضیح می‌دهیم که مشکل از کجاست و چطور می‌توان آن را اصلاح کرد.

۱. انتخاب رنگ اشتباه و استفاده از لایه‌ی ضخیم کرم‌پودر

رایج‌ترین اشتباه آرایشی این است که برای پوشاندن لک و خطوط ریز، لایه‌ی ضخیمی از کرم‌پودر روی صورت بکشیم. کرم‌پودر غلیظ در چین‌وچروک‌ها جمع می‌شود و درست همان خطوطی را که می‌خواستیم پنهان کنیم پررنگ‌تر نشان می‌دهد. اگر رنگ آن هم از پوستتان روشن‌تر باشد، چهره بی‌روح و ماسک‌مانند دیده می‌شود، و اگر تیره‌تر باشد، پوست کدر و خسته به نظر می‌رسد.

راه‌حل این است که رنگ کرم‌پودر را روی خط فک یا ناحیه‌ی بین فک و گردن امتحان کنید و آن را زیر نور طبیعی ببینید، چون نور مصنوعی فروشگاه‌ها گمراه‌کننده است. رنگی که روی پوست دیده نمی‌شود، رنگ درست شماست. برای پوست‌های خشک و بالغ، فرمول‌های مایع، سبک و آبرسان یا مرطوب‌کننده‌ی رنگی گزینه‌ی بهتری از فرمول‌های سفت و مات هستند. کرم‌پودر را هم با اسفنج مرطوب و حرکات ضربه‌ای بزنید، نه با مالش، تا به‌جای نشستن در خطوط، در پوست ترکیب شود.

۲. نادیده گرفتن پرایمر و آماده‌سازی پوست

اگر پوست را قبل از آرایش آماده نکنید، محصولات آرایشی روی سطحی ناهموار می‌نشینند و به‌مرور در خطوط ریز جمع می‌شوند. پرایمر سطح پوست را صاف‌تر می‌کند، خطوط ظریف را تا حدی پر می‌کند و باعث می‌شود کرم‌پودر یکدست‌تر بنشیند و ماندگاری بیشتری داشته باشد. برای پوست‌های بالغ، پرایمرهای آبرسان یا مخصوص پوست در حال پیری مناسب‌ترند.

آماده‌سازی فقط به پرایمر محدود نمی‌شود. شستن بیش از حد صورت و نزدن کرم مرطوب‌کننده، پوست را خشک و بی‌جان می‌کند و هر آرایشی روی پوست خشک زودتر ترک می‌خورد. بهتر است صورت را دو بار در روز بشویید، بعد از شستشو مرطوب‌کننده بزنید و شب‌ها حتماً آرایش را کامل پاک کنید. حتی در طول روز، یک اسپری آبرسان می‌تواند از کیک‌شدن آرایش جلوگیری کند.

۳. زیاده‌روی در پودر و تکنیک بیکینگ

پودر برای تثبیت آرایش مفید است، اما پوست بالغ آن را خوب جذب نمی‌کند. مقدار زیاد پودر در چین‌وچروک‌های اطراف چشم و دهان می‌نشیند، پوست را خشک و کدر نشان می‌دهد و خطوط را عمیق‌تر جلوه می‌دهد. تکنیک بیکینگ، یعنی گذاشتن لایه‌ی ضخیم پودر زیر چشم و صبر کردن چند دقیقه، روی پوست جوان و بدون خط شاید قابل‌قبول باشد، اما روی پوستی که چین‌وچروک دارد بیشتر باعث ترک‌خوردن آرایش می‌شود.

برای اصلاح این اشتباه، فقط مقدار کمی پودر شل یا فیکساتور بردارید، برس را خوب بتکانید و پودر را فقط روی ناحیه‌ی T صورت بزنید. زیر چشم را ترجیحاً بدون پودر بگذارید یا با کمترین مقدار ممکن ثابت کنید.

۴. کانسیلر بیش از حد، خیلی روشن یا نامتناسب

کانسیلر اگر درست استفاده شود واقعاً کارساز است، ولی وقتی زیاد یا با رنگ نامناسب به کار برود، اثر عکس می‌دهد. رنگ خیلی روشن، زیر چشم را سفید و غیرطبیعی نشان می‌دهد و لایه‌ی ضخیم آن چون ناحیه‌ی زیر چشم دائماً حرکت می‌کند، در طول روز چین می‌افتد و ترک می‌خورد. کانسیلر باید حداکثر یک درجه از کرم‌پودر روشن‌تر باشد.

بهتر است مقدار خیلی کمی از آن را فقط روی گوشه‌ی داخلی چشم و نقاطی که سایه دارند، به‌صورت نقطه‌ای و ضربه‌ای بگذارید و با برس یا اسفنج ترکیب کنید. قبل از آن، ناحیه‌ی اطراف چشم را مرطوب کنید. اگر تیرگی زیر چشمتان زیاد است، کانسیلر اصلاح‌کننده‌ی هلویی می‌تواند بدون افزودن لایه‌ی سنگین، رنگ آبی‌قهوه‌ای را خنثی کند. لازم هم نیست تیرگی را صددرصد بپوشانید؛ کمی از آن باقی ماندن طبیعی‌تر است و چهره را جوان‌تر نشان می‌دهد.

۵. ابروهای خیلی پررنگ، سنگین یا بیش از حد نازک

ابروها به چهره حالت می‌دهند، ولی وقتی با مداد یا سایه‌ی تیره و خطوط تیز پر شوند، چهره را خشن، جدی و مصنوعی نشان می‌دهند. اشتباه مخالف آن هم وجود دارد: برداشتن بیش از حد ابروها با موچین یا موم، که علاوه بر پیرتر نشان دادن چهره، می‌تواند به فولیکول‌ها آسیب بزند. ابروهای پرتر و طبیعی‌تر معمولاً جوان‌تر دیده می‌شوند.

رنگ ابرو را هم‌رنگ موی خود یا یکی دو درجه روشن‌تر انتخاب کنید و به‌جای خط‌کشیدن، با حرکات کوتاه و هاشوری فقط جاهای خالی را پر کنید. ژل ابرو یا مداد هاشوری نتیجه‌ی طبیعی‌تری از سایه‌ی پررنگ دارد. در پایان، ابروها را با ژل شفاف حالت بدهید. اگر برای میکروبلیدینگ یا فرم دائمی تصمیم می‌گیرید، چون اصلاح آن سخت است، حتماً ابتدا فرم متناسب با چهره را با یک متخصص انتخاب کنید و از پیروی کورکورانه از مد بپرهیزید.

۶. خط چشم ضخیم و مشکی، به‌ویژه روی پلک پایین

خط چشم ضخیم و تیره چشم را کوچک‌تر و پلک را سنگین‌تر نشان می‌دهد. کشیدن آن روی پلک پایین یا داخل خط آب چشم، توجه را به پوست نازک و ظریف زیر چشم جلب می‌کند و چون معمولاً بعد از چند ساعت پخش می‌شود، سایه‌ی تیره‌ای زیر چشم باقی می‌گذارد.

یک خط نازک و نرم فقط روی پلک بالا، که در گوشه‌ی بیرونی کمی ضخیم‌تر شود، چشم را بازتر و درشت‌تر نشان می‌دهد. به‌جای مشکی می‌توانید قهوه‌ای شکلاتی، خاکستری، سرمه‌ای یا زرشکی تیره را امتحان کنید. اگر پلک پایین را بی‌رنگ رها کردن به نظرتان ناقص است، از سایه‌ی قهوه‌ای روشن و بسیار کم‌رنگ استفاده کنید.

۷. سایه‌های تیره، براق و اکلیلی

سایه‌ی چشم تیره در خط پلک می‌تواند چشم را گود‌افتاده نشان دهد، و سایه‌های براق یا اکلیلی هر چین و ترک روی پلک را برجسته می‌کنند. آرایش اسموکی هم روی پلک‌های افتاده معمولاً سنگین و خسته دیده می‌شود.

بهتر است از سایه‌های مات در رنگ‌های خنثی مثل قهوه‌ای ملایم، بژ و بنفش مایل به خاکستری استفاده کنید. کمی رنگ روشن‌تر روی برجستگی پلک و گوشه‌ی داخلی چشم، نگاه را بازتر و شاداب‌تر می‌کند. سایه را با برس پخش کنید، نه با انگشت، تا لبه‌ها نرم و تمیز شوند.

۸. ریمل نزدن یا زدن ریمل به‌صورت توده‌ای

مژه‌های خمیده و جدا از هم چشم را باز و چهره را بیدارتر نشان می‌دهند، پس ریمل نزدن یک اشتباه است. اما مژه‌های چسبیده، کلوخه‌ای و بیش از حد مشکی هم چین‌وچروک اطراف چشم را برجسته می‌کنند. ریمل روی مژه‌های پایین هم اگر زیاد باشد، سایه‌ی تیره‌ای زیر چشم ایجاد می‌کند.

مژه‌ها را ابتدا فر کنید و بعد ریمل حجم‌دهنده یا بلندکننده را از ریشه با حرکت زیگزاگ بزنید تا مژه‌ها از هم جدا بمانند. برای مژه‌های پایین، ریمل قهوه‌ای و مقدار خیلی کم کافی است. اگر مژه‌های بیرونی چشم را کمی پررنگ‌تر کنید، چشم بازتر دیده می‌شود.

۹. انتخاب اشتباه رژلب و نداشتن خط لب مناسب

با گذشت سن، رنگ طبیعی لب کمرنگ می‌شود و خطوط ریز اطراف آن ظاهر می‌شوند. رژلب‌های بسیار تیره و مات لب را کوچک‌تر نشان می‌دهند و در خطوط اطراف لب جمع می‌شوند. از طرف دیگر، رژهای بی‌رنگ، کالباسی یا خیلی کمرنگ هم لب را رنگ‌پریده و خسته نشان می‌دهند. رژلب‌های متالیک و یخ‌زده هم معمولاً بافت لب را برجسته می‌کنند.

انتخاب درست معمولاً در میانه است: رنگ‌های گرم و شاداب مثل مرجانی، رز یا قرمز ملایم، با فرمول نیمه‌شفاف یا کرمی و کمی برق لب. مداد لب هم‌رنگ لب یا رژ، در جلوگیری از پخش‌شدن رژ در خطوط ریز کمک می‌کند و ماندگاری را بالا می‌برد. مداد را می‌توانید روی کل لب بکشید تا رنگ یکدست‌تر شود. از رنگ‌هایی که با رنگ پوستتان هماهنگ نیستند هم دوری کنید؛ رژی که به دیگری می‌آید، لزوماً به شما نمی‌آید.

۱۰. کانتور تیره و رژگونه‌ی بی‌جا

با بالا رفتن سن، گونه‌ها کمی گود می‌شوند و کانتور تیره یا تند دقیقاً همین گودی را برجسته می‌کند و چهره را استخوانی و مسن‌تر نشان می‌دهد. جوانی معمولاً با صورت گردتر و پرتر همراه است. به همین دلیل کانتور سنگین که در عکس خوب دیده می‌شود، در زندگی واقعی خشن و غیرطبیعی است.

به‌جای آن از برنزر یا رژگونه‌ی ملایم استفاده کنید. برنزر را بالای گونه، روی پیشانی و بالای استخوان ابرو بزنید تا حالتی گرم و متعادل بدهد. رژگونه هم اگر تیره باشد یا خیلی نزدیک به بینی بخورد، خطوط را نشان می‌دهد؛ رنگ‌های هلویی، مرجانی یا صورتی کم‌رنگ را روی قسمت بالای برجستگی گونه و به سمت شقیقه بزنید. رژگونه‌ی کرمی یا مایع هم معمولاً روی پوست بالغ طبیعی‌تر از نوع پودری می‌نشیند. رژگونه را کامل حذف هم نکنید؛ نبودنش چهره را بی‌روح می‌کند.

۱۱. هایلایتر براق یا اکلیلی

درخشش پوست نشانه‌ی شادابی است، اما هایلایتر پر از ذرات درشت یا اکلیل، لک‌ها و خطوط ریز را نمایان‌تر می‌کند. زدن هایلایتر روی نقاط نامناسب هم پوست را چرب و مصنوعی نشان می‌دهد.

هایلایتر مایع یا کرمی با درخشش ملایم بهتر است. آن را کم و فقط روی نقاط برجسته‌ی صورت مثل بالای گونه، نوک بینی و کمان لب بزنید، و از مناطقی که چین‌وچروک دارند دور نگه دارید. اگر پوستتان لک یا منافذ باز زیاد دارد، مقدار مصرف را باز هم کمتر کنید.

۱۲. ابزار کثیف و استفاده از انگشتان

برس و اسفنج کثیف پر از باکتری است و می‌تواند باعث جوش و لک شود، رنگ محصول را کدر می‌کند و آرایش را ناهموار می‌نشاند. برس‌های قدیمی و زبر هم به پوست آسیب می‌زنند. از طرف دیگر، پخش کردن محصول با انگشت، علاوه بر انتقال آلودگی، باعث کشیده‌شدن پوست می‌شود و کیفیت آرایش را پایین می‌آورد.

برس‌ها را مرتب بشویید، اسفنج را بعد از هر بار استفاده تمیز و خشک نگه دارید و ابزارهای فرسوده را عوض کنید. برای ترکیب کرم‌پودر، کانسیلر و رژگونه از اسفنج مرطوب استفاده کنید تا محصول صاف‌تر روی پوست بنشیند و هدر نرود.

موها هم بخشی از تصویر جوانی هستند

آرایش صورت فقط بخشی از داستان است و مدل و حالت مو هم در سن ظاهری شما تأثیر دارد. موهای کدر، صاف و بی‌حالت، ریشه‌ی رشدکرده، دم‌اسبی سفت و مدل‌های یکدست و هم‌قد، صورت را خشن و افتاده نشان می‌دهند. برعکس، موهای لایه‌لایه با حجم مناسب، فرهای نرم، بالیاژ یا رنگ‌های ملایم‌تر چهره را نرم‌تر و شادابتر می‌کنند. لایت‌های خیلی روشن هم با پوست همه سازگار نیست. موها را کمی آزادتر ببندید و از اتوی زیاد و رنگ‌کردن مکرر پرهیز کنید، چون موی خشک و آسیب‌دیده هم سن را بالاتر نشان می‌دهد.

جمع‌بندی

جوان‌تر دیده‌شدن با آرایش، به پنهان‌کردن سن یا پوشاندن کامل خطوط ربطی ندارد. تقریباً تمام اشتباهاتی که بررسی کردیم یک ریشه‌ی مشترک دارند: زیاده‌روی و انتخاب نادرست رنگ و بافت. هرچه آرایش سبک‌تر، هماهنگ‌تر با رنگ پوست و طبیعی‌تر باشد، چهره شاداب‌تر دیده می‌شود. در مقابل، لایه‌های ضخیم، رنگ‌های تیره و تند، و براقی بیش از حد، بیشتر از آن‌که عیب را بپوشانند، آن را نشان می‌دهند.

اگر بخواهیم قاعده‌ای ساده بسازیم، این است: پوست را آبرسانی کنید، محصول را کم و لایه‌لایه بزنید، رنگ‌ها را نزدیک به رنگ طبیعی خود انتخاب کنید و تمرکز آرایش را روی یک نقطه (چشم یا لب) بگذارید. اگر در انتخاب رنگ و تکنیک مناسب تردید دارید، مشورت با یک آرایشگر یا میکاپ‌آرتیست حرفه‌ای می‌تواند از اشتباهات پرهزینه جلوگیری کند. به یاد داشته باشید که پیر شدن یک فرآیند طبیعی است و هدف آرایش، برجسته کردن زیبایی‌های امروز شماست.